Салижан агайдын сабактары: Кыргыздар жөнүндө

Петр Чаадаевдин “Ата Мекенди алдагандан көрө айыбын төк” деп айтканындай, Салижан агай да улутташтары тууралуу айрым чындыктарды тайманбай, болгонун болгондой айткандан жазганбаптыр. Оор болсо да бул кемчиликтерибизди кабыл ала билсек Continue Reading →

Салижан агайдын сабактары

Кыргыздардын акылын да, аң-сезимин да, колу-бутун да тушап, өнүүгүсүн өргө чаптырбай, артка сүйрөп келе жаткан көйгөйлөрдү Салижан Жигитов мындан 15-20 жыл мурун эле мурчу менен кошо курч айтып койгон экен. Continue Reading →

Жердеги бейиш бакчасы

Абу Дабинин аптаптуу жай күндөрү. Куйкалаган күндүн ысыгына нымдуулук үстөк болуп сыртка чыгууга дээрлик мүмкүндүк бербейт. Эшикке чыга калганда кимдир бирөө ысык сууда чыланып турган шейшепти алып келип бүт денемди  Continue Reading →

Мекендешибиздин жүрөгүн үшүтпөйлү

Бүгүн жаңылыктарды карасам баардык сайттар Жалпы республикалык тестирлөөдөн өзбек тилинин алынышы тууралуу кабарды позитивдүү өңүт менен жазышыптыр. Бирок бул кабар мени кабатырлантты, аябай капа болдум. Мендей эле Кыргыстанда туулуп, Кыргызстанда Continue Reading →

Сиз иштеген жерде “Китеп бурчу” барбы?

Абу Дабидеги Нью-Йорк университетинен жакшы бир жөрөлгөгө күбө болдум. Атайын “Китеп алмашуу” бурчу бар экен. Эгер кимдир бирөөдө мурун окулуп бүткөн китептери, журналдары болсо аларды ушул китеп текчелерине алып келип Continue Reading →

Кандай “сүтпүз”?

Aкыл эс тартып  калгандан бери эле жашоосуна нааразы, начар турмушуна кимдир бирөөнү күнөөлөгөн кейиштүү адамдарды көп жолуктурам. Менде суроо жаралат. Эмне себептен кыргыздар канааттанбаган нерсесине ар дайым башка бирөөлөрдү күнөөлөй Continue Reading →

Жердешчилик – итчилик

  Балалык кезимдеги жайлоодогу ушул көрүнүш көз алдыма тартыла берет негедир. Таң эртеден ар бир чатырды кыдырып ичип, эрте мененки бал кымызга кампайганан кийин айылдагы эркек атуунун баары чалгы, бишилигин Continue Reading →

Абу Даби – аралдагы бермет

  Чөл, кум, аптап,төөлөр, жупуну кепелер…Дүйнөлүк өнүгүү агыманан алыс калган бир булуңда, куйкалаган күн ысыгында эптеп күн кечирген бир ууч адам. Мындан 30 – 40жыл мурдагы Абу Даби ушундай эле… Continue Reading →

“Мен мекениме керекмин!”

Алгачкы барактарынан эле китепке жипсиз байланып калдым. Көзүмдү алууга мүмкүндүк бербей, каармандардын башынанан өткөргөн тагдырын жон терим менен сезүүгө мажбурлаган таасирдүүлүгү, чыгарманын аягына жетелеп отурду. Окуп жатып аябай толкундандым, тынчыздандым, Continue Reading →

Жомокко саякат (2-бөлүм)

Шумдуктар дүйнөсү Сентоза…Учурдун легендасы, жомогу… Заманбап, кооз, коопсуз, бейпил,тынч, шаңдуу, көңүлдүү, сырдуу, таң калычтуу, шумдуктуу…Эч кимди кайдыгер калтырбай турган сыйкырдуу арал. Унутулгус көз ирмемдердин, кайтлангыс таасирлердин, чеги жок эргүүнүн мекени. Continue Reading →